با آنچه گذشت فعالیت دستگاههای مختلف بدن سالمندانبا جوانان و میانسالان تفاوتهایی دارد که بدون توجه به اصول یاد شده در درمانآنها موفقیتی بدست نمیآید. این تفاوتها ممکن است مربوط به نارسایی جریان خون،اختلال در ترشح ادرار و دفع کلیوی، اختلالات سوخت و ساز (مثلا کم شدن فعالیتآنزیمهای حیاتی که برای سوخت و ساز بدن لازماند) و یا به علت رفع نشدن به موقع یاتاخیر در دفع دارو از راه ادرار باشد که سبب پیدایش سریع عوارض جانبی دارو و موجبمسمومیت و واکنشهای نامطلوب میشود. بیماران مسن ، بعلت ابتلا به اختلالهای مختلفمعمولا داروهای متعددی مصرف میکنند. که این خود خطر ، ناسازگاریهای داروها را بایکدیگر بههمراه دارد. تشخیص عوارض جانبی داروها در افراد مسن مشکلتر استچرا که افراد پیر در بیشتر موارد دچار گیجی،بیاشتهایی، اختلالات گوارشی و لرزش و ... میباشند که ممکن است با عوارض دارو اشتباه شوند. از طرف دیگر به علت ضعف دید چشممشکل میتوانند دستورات دارویی را بخوانند و بعلت ضعف شنوایی دستورات شفاهی را همبهخوبی نمیشنوند و همچنین بعلت کمبود حافظه ممکن است دستورات را فراموش کنند و یابه درستی بکار نبندند. افراد مسن در اثر تحلیل ماهیچهای و کم شدن حجم بدن بایدمقدار کمتری دارو مصرف کنند، همچنین بهسبب اختلال اعمال قلب، کبد و کلیه باید درمصرف خوابآورها، آرام بخشها،داروهای ضد افسردگیوداروهای ضد تشنج (که بیشتر برای درمانلرزشها بکار میروند) بسیار محتاط بود زیرا مقداری که برای جوانان مصرف میشود . درافراد مسن ، ممکن است . موجب مسمومیت شود. داروهایی که برای اختلالهای قلبیبکار میروند نظیر دیژیتال و کینیدین و بسیاری ازداروهای قلبیدیگر در افراد مسن دارای نیمهعمر طولانیترند لذا به مقدار کمتری تجویز میشوند. داروهای ضد انعقاد مانندآسپرین، چون ممکن است موجب خونرویهای شدیدشوند باید بهمقدار کمتر و تحت کنترل دقیق آزمایشگاهی و شمارش تعداد پلاکتها تجویزشوند. به هر حال درمان افراد مسن باید با احتیاط بیشتری همراه باشد و بخصوص بایداز مصرف خود سرانه داروها در دوران پیری خودداری شود، ضمنا پرستاری از سالمندان کهخود رشتهای تخصصی در پرستاری است از اهمیت خاصی برخوردار است که در اینجا مجالپرداختن به آن نیست.
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) اورمیه